Երևանցիները կոտրում են քաղաքական ակտիվության վերաբերյալ գործող կարծրատիպերը

Հայաստանում, ինչպես որ աշխարհի բազմաթիվ երկրներում քաղաքական կյանքն ունի իր "եռուն" և պասիվ շրջանները: Մեր երկրում այդ բաժանումը մեծապես պայմանավորված է Ազգային  ժողովի գործունեության առանձնահատկություններով: Ըստ ԱԺ կանոնակարգ օրենքի` "ՀՀ  Ազգային ժողովի հերթական նստաշրջանները գումարվում են տարեկան երկու անգամ՝ սեպտեմբերի երկրորդ երկուշաբթի օրից մինչեւ դեկտեմբերի երկրորդ հինգշաբթին և փետրվարի առաջին երկուշաբթի օրից մինչեւ հունիսի երկրորդ հինգշաբթին (գլուխ 5, հոդված 35.1)": Ճիշտ է, հայրենի կառավարությունն իր արտահերթ օրենսդրական նախաձեռնություններով հաճախ խախտում է այս կարգը, սակայն մեծ հաշվով ընդհանուր օրինաչափությունները պահպանվում են:  Այսպիսով, ըստ կանոնակարգի պարզ է դառնում, որ ԱԺ-ն առավել ակտիվ գործունեություն պետք է ծավալի գարնան և աշնան, իսկ անհամեմատ ավելի պասիվ` ամռան և ձմռան շրջաններում: Թեպետ, Կառավարությունն առանց սահմանափակումների աշխատում է նաև ԱԺ գործունեության առումով ոչ ակտիվ ժամանակահատվածներում, սակայն ակնհայտ է, որ հանրային ընկալման տեսանկյունից դոմինանտ են Օրենսդիր մարմնում տեղի ունեցող զարգացումները: Ինչ խոսք, այս հարցում մարդկանց պատկերացումները հենվում են նաև ավանդական վարքականոնային նորմերի վրա, որի պազունակ բացատրությունն այն է, որ ամռանը և ձմռանը հանգիստը կազմակերպելու, վերականգնվելու տեսանկյունից լավագույն շրջաններն են համարվում:

Երևանում ԲԱՐՈՄԵՏՐ-ի իրականացրած զանգվածային հարցումները որոշակի շեղումներով հաստատել են վերոբերյալ իրողությունները: Այսպես, հարցվողների 43%-ը (տե’ս գրաֆիկ) մեր երկրում քաղաքական զարգացումների առումով առավել ակտիվ շրջան է համարում գարունը, իսկ 17%-ը` աշունը: Ստացված ցուցանիշների մեջ ընդհանուր օրինաչափություններից շեղում կարելի է համարել քաղաքական "գարունի" և "աշունի" միջև շեշտակի տարբերությունը: Փաստորեն հարցվողներն առավել թեժ շրջան անվերապահորեն համարում են գարունը, և ոչ թե աշունը, որը սովորաբար համարվում է քաղաքական զարգացումների տեսանկյունից ավելի ակտիվ ժամանակահատված: Պատահական չէ, որ քաղաքական հիմնական ակտորներն իրենց զանգվածային, հրապարակային ակցիաները պլանավորում և անցկացնում են հատկապես այդ շրջանում: Հենց այստեղից է կիրառական քաղաքական բառապաշարում հայտնվել "թեժ քաղաքական աշուն" արտահայտությունը: Ինչևէ, այս "շեղումը" որևէ պարագայում չի կարելի համարել անհիմն և անբացատրելի: Շատ հնարավոր է, որ մարդիկ վերը նշված ընտրությունը կատարել են ըստ քաղաքական "սեզոնների" ժամանակային հաջորդականության, այսինքն սկզբից գարունը և հետո` աշունը: Ինչ վերաբերում առավել պասիվ շրջաններին, ապա այս հարթության վրա քաղաքական "ձմեռվա" ցուցանիշը նույնպես "մրցակցությունից" դուրս է: Թեպետ, այս հարցում էլ հանուն ճշմարտության պետք է նշել, որ քաղաքական ամառը հատկապես մեր երկրում շատ "անկյանք" է և իր "մեռելայնությամբ", գոնե, չի զիջում քաղաքական" ձմեռվա" շրջանին:
Քիչ չեն այն հարցվողները, ովքեր սկզբունքորեն չեն առանձնացրել քաղաքական ակտիվությամբ առավելապես աչքի ընկնող որևէ շրջան: Նրանք կազմում են հարցվողներ մեկ/քառորդը, որոնց մեջ կարելի դիտարկել ապոլիտիկ հատվածին, խիստ բողոքական ընտրազանգվածի ներկայացուցիչներին: Դժվար կողմնորոշվողները այս խմբում, բնականաբար, նույնպես կլինեն:

Թեպետ, այս հարցն իր կարևորությամբ և նշանակությամբ էապես զիջում է հանրային մեծ հնչեղության խնդիրներին, սակայն այն հավելյալ ինդիկատոր է պարզելու համար, թե մեր համերկրացիներն որքանով են հետաքրքրվում քաղաքական գործընթացներով և առհասարակ քաղաքականությամբ: Դատելով, այդ հարցի պատասխանների բաշխվածությունից կարելի է եզրակացնել, որ մեր հասարակության մեծամասնությունը սկզբունքորեն հետաքրքրվում է քաղաքականությամբ, որքան էլ որ տարբեր քաղաքական ուժերի գնահատականներն այս հարցում հոռետեսական լինեն:

 

ԲԱՐՈՄԵՏՐ

10:30 Հուլիս 29, 2015

Ամենաընթերցված նյութեր